Handige backup, serieuze beperkingen
Context: waarom ik dit wilde testen
De afgelopen jaren heb ik mijn Apple Watch Ultra vooral gebruikt als backup tijdens vakantieduiken. Niet als vervanging van mijn primaire duikcomputer, maar als extra zekerheid. Mijn primaire computer is en blijft mijn Shearwater Perdix, waarop ik ook al mijn duiken log. Die data verwerk ik vervolgens in Susburface, mijn elektronische logboek.
Tot voor kort was er op de Apple Watch eigenlijk maar één serieuze optie: Oceanic+. Dat werkte prima, maar voelde altijd wat beperkt. Geen decompressiemogelijkheden, weinig ruimte om te groeien richting de grens van recreatief duiken en vooral: geen echt alternatief.
Toen Mares aankondigde dat zij met een eigen Ultra-app kwamen, was ik direct geïnteresseerd. Niet omdat ik mijn Shearwater wilde vervangen, maar omdat Mares wel degelijk weet hoe duikcomputers werken. Als er één partij is die de stap van “leuke app” naar “bruikbaar instrument” kan maken, is het Mares wel.
De test: geen demo, maar echte duiken
Ik heb de Mares Ultra-app een maand lang gebruikt op Bonaire, verspreid over ongeveer vijftien duiken binnen de limieten van de Apple Watch Ultra.
Kenmerken van die duiken:
- zout water
- max. diepte rond de 35 meter
- meerdere duiken met korte decompressieverplichting
- geen apart deco-gas
- alles binnen recreatieve marges
In diezelfde periode heb ik meer duiken gemaakt, maar een deel daarvan viel buiten de grenzen van de Apple Watch qua diepte. Tijdens die diepere duiken heb ik de Mares-app dus bewust niet gebruikt en heb ik een andere duikcomputer als backup ingezet naast mijn Shearwater. Die duiken neem ik niet mee in deze review; dit artikel gaat uitsluitend over het gebruik van de Mares Ultra-app binnen de grenzen waarvoor hij bedoeld is.
Belangrijk detail: tijdens de duiken die wél binnen die grenzen vielen, heb ik alleen de Mares-app gebruikt op mijn Watch. Niet naast Oceanic+, want dat kan simpelweg niet. Vergelijken doe ik dus met eerdere trips waarop ik Oceanic+ gebruikte, niet binnen dezelfde duik.
Mijn Shearwater liep uiteraard altijd mee als primaire computer.
Eerste indruk onder water
Laat ik met het belangrijkste beginnen: de app deed wat hij moest doen. Geen vastlopers, geen rare meldingen, geen momenten van twijfel. Dat klinkt misschien als een lage lat, maar bij duiksoftware is dat juist de basis.
De leesbaarheid onder water was uitstekend. Sterker nog: beter dan ik gewend was van Oceanic+. De schermindeling is rustiger en logischer. Via de Digital Crown kun je extra informatie oproepen zonder dat het hoofdscherm onrustig wordt.
Vooral het deco-gedeelte voelde als een duidelijke stap vooruit. Waar Oceanic+ je daar simpelweg laat vallen, geeft Mares je wél context en overzicht.
Decompressie: spannend punt, goed uitgepakt
Een van de belangrijkste redenen om deze app serieus te testen was de ondersteuning voor decompressieduiken. Ik heb bewust een paar korte deco’s laten ontstaan om te zien hoe de app zich gedraagt.
Mijn Shearwater stond ingesteld op dezelfde GF-waarden. Het resultaat: de tijden kwamen binnen een paar minuten overeen. Dat gaf vertrouwen. Niet alleen omdat de berekening klopt, maar ook omdat het gedrag logisch aanvoelde. Stops werden duidelijk weergegeven en afteltimers waren helder.
Dit is precies het gebied waar een app zich kan onderscheiden van “gadget” naar “instrument”. En hier laat Mares zien dat ze hun huiswerk gedaan hebben.
Hartslag onder water: gimmick of inzicht?
Een interessante toevoeging is de hartslagmeting onder water. Eerlijk is eerlijk: ik ging hier wat sceptisch in. Toch bleek het verrassend leerzaam.
Het verschil tussen een ontspannen fun dive met een ervaren buddy en een trainingsduik met een OWD-cursist was zichtbaar. Wat me vooral opviel: hoe rustig mijn hartslag onder water meestal blijft. Dat bevestigt een gevoel, maar het is prettig als data dat ook laat zien.
Is het essentieel? Nee. Is het nuttig? Ja, vooral voor reflectie achteraf.
Batterijduur: hier zit de echte beperking
Dan het pijnpunt. De accu.
Onder ideale omstandigheden kon ik twee duiken van ruim een uur maken en de Watch daarna de rest van de dag gebruiken, mits hij ’s ochtends volledig was opgeladen. Maar dit is fragiel.
Eén keer heb ik tijdens een duik tot 30 meter de batterij terug zien lopen tot 4%. Met een decompressieverplichting is dat geen prettige constatering. Dat was geen fout van de app, maar een harde realiteit van het platform.
Laad je de Watch de avond ervoor op en denk je “dat is wel genoeg”? Dan kun je daar de volgende dag tegenaan lopen. En dát is precies het verschil tussen een smartwatch en een dedicated duikcomputer.
Loggen en de Mares/SSI-app
De duiken synchroniseren netjes met de Mares-omgeving. Technisch werkt dat prima. Maar inhoudelijk ben ik geen fan van de Mares/SSI-app. Ik vind hem minder overzichtelijk dan Subsurface en minder geschikt om echt te analyseren.
Voor mij blijft gelden:
- primaire log: Shearwater → Subsurface
- Watch-data: aanvullend, niet leidend
Zolang Mares geen goede export of directe Subsurface-integratie biedt, blijft dit een gemiste kans.
Betrouwbaarheid en veiligheid: wat zegt EN 13319 wel en niet?
De Apple Watch Ultra is waterdicht tot 100 meter en voldoet volgens Apple aan de EN 13319-norm voor dieptemeters en tijdmeetapparatuur. Die norm bevestigt dat de sensoren binnen de toegestane toleranties functioneren tot 40 meter en geschikt zijn voor recreatief gebruik. Zie Apple’s uitleg hier: support.apple.com.
Dat betekent echter niet dat de Watch Ultra daarmee automatisch een volwaardige duikcomputer is. De norm heeft vooral betrekking op meetnauwkeurigheid en basisveiligheid van diepte- en tijdmeting, niet op zaken als gasbeheer, redundantie, robuustheid onder alle omstandigheden of uitgebreide decompressieplanning zoals je die van dedicated duikcomputers kent.
De hardware blijft enkelvoudig uitgevoerd en je bent afhankelijk van app- en iOS-updates. En precies daarom blijf ik de Watch zien als backup en niet als primaire bron van vertrouwen tijdens duiken waar de gevolgen van uitval groot worden.
Positionering: wat is dit nou écht?
Na een maand duiken is mijn conclusie vrij helder en bewust scherp geformuleerd:
Voor mij is dit een handige smartwatch met een handige duikfunctie.
Dat klinkt misschien kleinerend, maar dat is het niet. Voor veel recreatieve duikers kan dit prima werken. Sterker nog: binnen de recreatieve limieten is dit een hele prettige oplossing.
Maar zodra je structureel tegen de grenzen aanloopt, loop je tegen harde beperkingen aan. De twee grootste zijn simpel: maximale diepte en accubeheer.
Voor wie is dit wél een goede keuze?
Ik zou de Mares Ultra-app zonder moeite aanraden aan:
- recreatieve duikers die binnen 30–40 meter blijven
- vakantieduikers die licht willen reizen
- duikers die een backup zoeken naast een primaire computer
- mensen die inzicht willen in gedrag (hartslag, profiel, rust) als extra laag data
Voor wie niet?
Niet geschikt voor:
- duikers die regelmatig buiten recreatieve grenzen duiken
- technische duikers (zeker als diepte, deco en risico’s oplopen)
- mensen die geen discipline hebben in accubeheer
- duikers die hun computer als “set and forget” zien
De waarschuwing die bovenaan hoort
Als ik één zin bovenaan de blog zou zetten, dan is het deze:
Dit is een app, geen dedicated duikcomputer. En je moet actief op je accu letten.
Ik heb tijdens een duik tot 30 meter de Watch tot 4% leeg getrokken. Met decompressieverplichting is dat geen fijn uitgangspunt. Dit is geen nuance, dit is een randvoorwaarde.
Conclusie
De Mares Ultra-app is zonder twijfel een stap vooruit ten opzichte van Oceanic+. Decompressiemogelijkheden, betere schermindeling en extra data zoals hartslag maken het een volwassenere oplossing binnen het Apple-ecosysteem.
Maar volwassen betekent hier: binnen de recreatieve markt. Mijn Shearwater blijft leidend. De Watch blijft aanvullend. En zolang dat onderscheid helder blijft, is dit een hele interessante ontwikkeling.
Niet omdat het de duikcomputer vervangt. Maar omdat het laat zien dat de grens tussen gadget en instrument langzaam opschuift. Mits je weet waar die grens ligt.